Arek F. » Jogger

Nokia 5800 XpressMusic – wrażenia z użytkowania, recenzja

Przez ostatnie dwa lata używałem telefonu Sony Ericsson K310i. Dwa lata temu był to telefon dla mnie idealny – nie potrzebowałem zaawansowanych funkcji. Dziś mogę powiedzieć, że spełniał swoje zadanie bardzo dobrze, szczególnie po zamianie oprogramowania na nieoryginalne, pochodzące z telefonu Sony Ericsson W200i, gdy przybyło mu parę przydatnych opcji.

W końcu, gdy udało mi się przetrwać okres karencji wynoszący 36 doładowań konta, mogłem udać się do salonu sieci Plus GSM (w której zawarłem umowę w taryfie MixPlus) i przedłużyć umowę, lub przejść na Simplusa i zastanowić się co dalej. Pomysłów było co niemiara. Początkowo myślałem nad Nokią 5310 XM. Stwierdziłem jednak, że potrzebuję czegoś z dotykowym ekranem. Nie lubię gdy klawisze się ścierają, a podświetlenie pod zdartym lakierem z przycisków świeci mi po oczach

O dotykowym ekranie zacząłem myśleć w okolicach lata 2008 – w okolicach premiery telefonu iPhone 3G. Zobaczyłem go na reklamie, na której przedstawiany jest iPod, technologia 3G z przyjemną muzyką w tle (dzisiaj już wiem, że był to utwór: The Submarines – You, Me and the Bourgeoisie). Poczytałem (min. u Riddle'a), popatrzyłem na YouTube'ie. Byłem oczarowany, to takie intuicyjne, świeci się i w ogóle szał. Jednak coś mi mówiło „nie”, potem był to nawet i ktoś. Nie podobało mi się to, że muszę łamać telefon, narażać się na utratę gwarancji tylko po to aby dograć obsługę MMSów, zmienić motyw, czy ustawić tapetę pod ikonami SpringBoard'a. Sytuację poprawił nieco soft 3.0 i premiera iPhone 3GS, ale ponieważ zapewne nie będzie dostępny w Plusie postanowiłem sobie odpuścić.

Nieco zrezygnowany wszedłem na stronę Plusa i przeglądałem ofertę w taryfie MixPlus. W moje oczy rzucił się tytułowy model. Pooglądałem, oczytałem się, po czym stwierdziłem: to jest to! Kilka dni temu udałem się do salonu Plusa i zakupiłem wybrany przeze mnie telefon.

Aparat zakupiłem jak już wyżej wspomniałem w sieci Plus GSM, w taryfie MixPlus. Wybrałem kontrakt na 36 doładowań kwotą 50 złotych - mniej więcej tyle, ile potrzebuję na miesiąc. Postanowiłem się także skusić na ubezpieczenie za 99 zł, które w przypadku zagubienia, kradzieży czy zniszczenia telefonu pozwala na jego wymianę za 10% ceny telefonu.

Spis treści

1. Nokia 5800 XpressMusic — pierwsze wrażenie
2. Nokia 5800 XpressMusic — przegląd
3. System operacyjny, ekran dotykowy i obsługa telefonu
4. Podstawowe funkcjonalności
5. Muzyka
6. Aparat i zdjęcia
7. Pozostałe multimedia i rozrywka
8. Internet i komunikacja
9. Wi-Fi i GPS
10. Oprogramowanie komputera (Nokia PC Suite)
11. Podsumowanie
12. Plusy i minusy

Nokia 5800 XpressMusic — pierwsze wrażenie ↑

Telefon zapakowany został w małe, zgrabne pudełko. Znalazło się w nim wiele akcesoriów: słuchawki, pilot, stylus plectrum (plastikowa kostka do gitary na pasku), rysik, stojak do oglądania filmów, kabel do połączenia z telewizorem no i oczywiście ładowarka i bateria. W telefonie znajdowała się już 8 GB karta pamięci microSD. Gdy wyjąłem telefon z folii pomyślałem: „O kurczę, jaki on mały!” Na prawdę, na filmikach na YouTube czy zdjęciach wydawał być się o wiele większy. Czym prędzej go uruchomiłem, a potem… uświadomiłem sobie, że nie będę żałował ani jednej wydanej na niego złotówki.

Nokia 5800 XpressMusic — przegląd ↑

Nokia 5800 to niepozorny, niewielki telefon o wymiarach 111×51,7×15,5mm, wadze 109 g i prostym ale eleganckim wyglądzie. Wybrałem czerwoną wersję kolorystyczną. Aparat wyposażony został w 3,2 calowy dotykowy wyświetlacz o imponującej rozdzielczości 640×360 pikseli pozwalający wyświetlić 16 milionów kolorów. Znajduje się na nim 7 przycisków: aparatu, rozpoczęcia i zakończenia połączenia, przycisk menu, włączania i wyłączania telefonu suwak do blokowania i odblokowywania ekranu i przycisk dotykowy tuż nad wyświetlaczem. W telefonie znajdują się 2 aparaty – jeden do wideo-rozmów o rozdzielczości VGA i główny posiadający 3,2 Mpix z AutoFocusem, trzykrotnym zoomem, soczewkami Carl Zeiss i dwiema diodami LED. Do dyspozycji mamy moduł Bluetooth, EDGE, HSDPA, Wi-Fi działające w standardzie 802.11g, moduł GPS. Telefon został wyposażony w akcelerometr który obraca ekran w zależności od orientacji w jakiej znajduje się telefon i złącze TV-out do połączenia z telewizorem. Nokia 5800 posiada 81 MB wbudowanej pamięci rozszerzalnej przez karty microSD. W zestawie znajduje się 8 GB karta. Bateria, w którą został wyposażony telefon cechuje się 1320mAh, która według producenta wystarcza na 400 godzin czuwania i 540 minut rozmowy. Zainstalowany system operacyjny to Symbian w młodej jeszcze wersji S60v5.
Funkcje w jakie wyposażony został telefon pozwalają go nazwać telefonem middle-end'owym. Na high-end to chyba troszkę za mało jak na dzisiejsze czasy.

System operacyjny, ekran dotykowy i obsługa telefonu ↑

W wielu internetowych recenzjach naczytałem się o skrzypiącej obudowie, szczelinach nad wyświetlaczem i wielu podobnych niedoróbkach. Ba, spotkałem się z opinią, jakoby obudowała sprawiała wrażenie chińskiej zabawki. Jednak po otwarciu pudełka okazało się, że wcale tak nie jest. Nic nie skrzypi, nie prześwituje, obudowa może metalowa nie jest, ale nie wygląda też na taką, która miałaby rozlecieć się od upadku na ziemię.

Ekran dotykowy o wymiarach 40×71 mm jest odpowiednio czuły, przyciski są odpowiednio duże, co pozwala na korzystanie z telefonu bez użycia rysika czy stylusa plectruma. Niestety, nawigacja po telefonie nie została do końca przemyślana i np. scrollowanie pomiędzy elementami nie wygląda tak atrakcyjne i nie działa tak intuicyjnie jak w iPhone'ie. Ale to kwestia software'owa, może Nokia postara się zrobić coś w tym kierunku. Niektóre elementy zasługują na pochwałę. Stukając na ekranie w zegarek można ustawić alarm, obejrzeć zegary światowe, stukając w nazwę profilu można go zmienić na inny (na uwagę zasługuje tutaj profil „Offline” pozwalający wyłączyć usługi związane z siecią komórkową i używać telefonu jak odtwarzacza multimedialnego), gdy stukniemy w prawą część ekranu, wyświetli się małe okienko z listą nieodczytanych wiadomości, nieodebranych połączeń, podłączonych akcesoriów, uruchomionych usług takich jak Bluetooth czy WLAN, które możemy bez zbędnego grzebania po opcjach skonfigurować. Jeśli już o ekranie głównym mowa, możemy wybrać jeden z trzech dostępnych tematów przewodnich:

• pasek kontaktów, wyświetlający 4 najczęściej używane kontakty, wyświetlający ostatnio wysłane i odebrane wiadomości od tej osoby, połączenia, oraz ostatnie wiadomości z kanałów RSS użytkownika, a nawet ostatnie wpisy z Facebooka.
• pasek skrótów, wyświetlający skróty do 4 aplikacji, pasek wyszukiwania i nadchodzące wydarzenia w kalendarzu.
• podstawowy, wyświetlający tylko podstawowe informacje

Na każdym z wybranych tematów na dole umieszczone są dwa przyciski – klawiatura numeryczna i kontakty. Niestety, ekran jak i części telefonu wykonane z połyskującego plastiku bardzo łatwo się brudzą, przez co często go czyszczę, ale to dlatego, że jestem estetą. Odciski i smugi nie przeszkadzają w czytaniu, więc jeśli kogoś nie rażą w oczy, to może na nie nie zwracać w ogóle uwagi.

Telefon oparty jest o platformę Symbian w wersji S60v5. Z początku mogłoby się wydawać, że ze względu na młodość platformy jest problem z dostępnością aplikacji i gier. Jak jednak się okazało nie jest aż tak źle, aplikacje „must-have” są już dostępne, dużo gier również, a system jest zgodny z częścią aplikacji pisanych pod wersję S60v3. Doinstalowałem czytnik PDF, plików Office'a, Palringo, fring'a i oczywiście Operę Mini. Większość funkcjonalności jest dostępna już po pierwszym uruchomieniu telefonu.

Wypada zwrócić uwagę na jeszcze jedną rzecz. W każdym menu, do jakiego przejdziemy w telefonie, znajduje się opcja „Pokaż otwarte aplikacje”. Dzięki temu możemy bardzo szybko przełączać się chociażby między komunikatorem internetowym a przeglądarką. Jest to bardzo wygodne i przemyślane rozwiązanie.

Podstawowe funkcjonalności ↑

W natłoku dostępnych funkcji, i udogodnień, można zapomnieć, że 5800XM to w ogóle telefon. Jeśli chodzi o podstawowe funkcje jak połączenia, czy wiadomości SMS lub MMS, nie zauważyłem żadnych problemów. Jeśli chodzi o te obszary, wszystko działa bardzo dobrze - jak w każdej Nokii. Do kontaktu możemy tradycyjnie przypisać tysiąc-pięćset-sto-dziewięćset właściwości, ustawić szybkie wybieranie, wybierać numery głosowo, SMSy mają raporty doręczeń (nie wszystkie telefony je posiadają), można posłać wizytówkę, MMS-a z załącznikami a nawet e-mail'a. Copy-Paste jest dostępny OOTB. Co mnie zaskoczyło, nigdzie nie doszukałem się licznika odebranych i wysłanych wiadomości. W internecie można znaleźć wiele motywów, które ucieszą oko każdego, nawet najbardziej wybrednego użytkownika. Fajnym ficzerem jest migający środkowy przycisk w trybie uśpienia, gdy dostaniemy wiadomość lub nie odbierzemy połączenia. Po obróceniu telefonu, menu i większość aplikacji dostosowuje się do pozycji telefonu. Ekran główny niestety nie.

Mówiąc o telefonie bez klawiatury nie sposób wspomnieć o wprowadzaniu tekstu. 5800XM pozwala robić to aż na 4 sposoby – za pomocą Pełnej klawiatury QWERTY, miniklawiatury QWERTY, klawiatury alfanumerycznej znanej ze zwykłych telefonów i rozpoznawanie pisma odręcznego. Oczywiście do wprowadzania możemy użyć palca, rysika lub plectruma. Jeśli chodzi o QWERTY, zadziwił mnie fakt, dlaczego na klawiaturze dostępne są takie znaki jak „ł”, „ą”, „ę” czy „ż” a nie ma „ś”, „ć”, „ź”, „ó”. Dopiero potem załapałem, że dostępny jest przycisk „'”, który w połączeniu z „s”, „c”, „z” lub „o” daje polski znak diakrytyczny. Początkowo przyciski wydawały mi się zbyt małe, lecz po kilkunastu wysłanych wiadomości piszę o wiele szybciej i pewniej. Dodatkowo pomaga nam funkcja nazwana „Onscreen feedback”. Gdy naciśniemy jakiś klawisz, telefon lekko wibruje, co daje nam znak, że klawisz został wciśnięty. Ułatwia to wprowadzanie tekstu. Co mnie zaskoczyło, rozpoznawanie pisma ręcznego działa bardzo dobrze i doskonale radzi sobie z rozpoznawaniem moich bazgrołów. Jednak traktuję to jako ciekawostkę, dużo szybciej piszę z QWERTY niż pismem odręcznym.

Muzyka ↑

Telefon nie bez powodu posiada przydomek XpressMusic. Należy on do serii telefonów muzycznych fińskiego producenta. Gdy wgrałem kilka utworów do telefonu i uruchomiłem odtwarzacz, zmiotło mnie na ziemię. Nokia 5800 XpressMusic jest najlepiej grającym telefonem jaki kiedykolwiek spotkałem. Dwa głośniki stereo grają bardzo dobrze, głośno (z resztą możecie sami zobaczyć jak to wygląda) i nie trzeszczą, jakość dźwięku jest wyśmienita. W zestawie znalazł się pilocik, który podłączamy do telefonu i sterujemy odtwarzaczem, do niego możemy podłączyć dowolne słuchawki 3,5" (mini-jack). Te dołączone do zestawu grają przyzwoicie i głośno. 8 GB pamięci pozwoli na pomieszczenie wielu godzin ulubionej muzyki. Muzykę możemy wyszukiwać po wykonawcy, albumie, gatunku, kompozytorze, możemy stworzyć swoją listę odtwarzania, możemy włączyć mieszanie utworów, wyregulować dźwięk przy pomocy equalizera. Dostępne jest także radio z RDS, które działa tylko po podłączeniu zestawu słuchawkowego. Obsługiwane są także podcasty. 5800XM to bardzo rozbudowany i zaawansowany odtwarzacz muzyki, mogący pochwalić się niebagatelną jakością dźwięku.

Aparat i zdjęcia ↑

Niestety, jeśli chodzi o aparat, w tym miejscu telefon trochę traci. Fotografie robione w dzień, wychodzą nieźle. Pomimo 3,2 Mpix, Auto Focusa, diód LED, i soczewek Carl'a Zeiss'a zdjęcia robione bez odpowiedniego oświetlenia wychodzą… źle. O ładnych i wyraźnych zdjęciach w nocy możemy zapomnieć. Jednak po odpowiednim skonfigurowaniu możemy polepszyć ich jakość. A opcji aparat ma bardzo dużo - możemy ustawić program tematyczny, wybrać odcień kolorów, ustawić balans bieli, ekspozycję, światłoczułość, kontrast i ostrość. Możliwe jest też nagrywanie wideo z rozdzielczością do 640×480 pikseli przy 30 klatkach na sekundę. Bez rewelacji. Przykładowe zdjęcia można zobaczyć poniżej. Pierwsze dwa zrobione są przy dobrym w oświetleniu w słoneczny dzień, ostatnie w nocy.

Pozostałe multimedia i rozrywka ↑

Multimedia w telefonie XpressMusic odgrywają dużą rolę. W końcu to nowoczesny telefon multimedialny. Zacznijmy może od odtwarzania wideo. Po zakupie telefonu na karcie pamięci znalazłem dwa teledyski, kilka filmów instruktażowych, reklamę i trailer Batmana. Cóż, tutaj też nie mam nic do zarzucenia. Obraz jest wyraźny (to zasługa bardzo dobrego wyświetlacza), obraz się nie przycina, jednak przed umieszczeniem wideo na telefonie należy je uprzednio skonwertować. Dołączony do zestawu stojak eliminuje konieczność trzymania telefonu w rękach przez cały seans, można go zamontować na stałe do telefonu.

Przejdźmy teraz do gier. Standardowo zainstalowane są dwie, które zapewne w końcu się każdemu znudzą. Wtedy, wystarczy poszukać nowych w internecie, chociażby w Nokia Ovi Store. W „Marble Maze” musimy doprowadzić kulkę do celu po labiryncie, grą sterujemy za pomocą akcelerometru. W „Tropical Towers” musimy pomóc małpkom w ucieczce, budując dla nich przejście z bambusowych drewienek. Już nigdy nie będę się nudził w autobusie w drodze powrotnej do domu

Internet i komunikacja ↑

Przeglądanie internetu na dużym dotykowym ekranie jest bardzo wygodne. Przeglądarka obsługuje JS i AJAX. Co prawda, testu Acid2 nie przechodzi, a w Acid3 zdobywa 33 punkty 47 punktów, ale ogólnie strony wyświetlają się dobrze i w miarę szybko. Standardowa przeglądarka ma nawet obsługę flasha, dzięki czemu możemy swobodnie oglądać filmiki z YouTube'a. Oczywiście, jako użytkownik Opery w wersji desktopowej, nie mógłbym nie zainstalować jej mobilnej wersji na telefonie. Działa ona bardzo dobrze i jeszcze szybciej niż standardowa przeglądarka. Wygodnie obsługuje się ją przy pomocy palca. Oczywiście nie można tutaj zapomnieć o zaletach synchronizacji z Opera Link i wszystkimi zakładkami z komputera.

Dzięki zewnętrznym aplikacjom możemy znacznie bardziej rozszerzyć internetowe funkcje telefonu. Palringo i fring pozwalają pozostać w kontakcie ze znajomymi (na telefonie mogę rozmawiać korzystając z GG, XMPP i Skype'a), a Shazam pozwala zidentyfikować utwór, który właśnie leci w radiu. Co ciekawe, ten trzeci pozwala nagrać utwór i wysłać go do analizy później, gdy będę miał dostęp do Internetu, albo po prostu wrócę do domu i sprawdzę to za darmo przez Wi-Fi. Oczywiście mój kalendarz w telefonie na bieżąco synchronizuje się z Google Calendar, a kontakty z ZYB.

Wi-Fi i GPS ↑

Jak już wyżej wspomniałem, telefon został wyposażony w moduł Wi-Fi i GPS. Pierwszy pozwala na łączenie się bezprzewodowo z Internetem. Działa bardzo dobrze, a drastyczny skok prędkości internetu jest zauważalny po włączeniu chociażby YouTube'a. Możemy ustawić automatyczne skanowanie w poszukiwanie sieci WLAN, zasięg łapie dobrze i nawet z dużych odległości od nadajnika udaje się przeglądać Internet.

GPS chyba jak w każdej Nokii pierwszego fiksa łapie od 5-7 minut, potem jest nieco lepiej. Nie ma tu za bardzo czego opisywać, z telefonem dostajemy kilkudniową subskrypcję Nokia Maps, trasy wyznaczane są sprawnie, Pani o przyjemnym głosie informuje gdzie skręcić No ale oczywiście – telefon to nie nawigacja, cudów się spodziewać nie należy, i do podróży dookoła świata nie polecam.

Oprogramowanie komputera (Nokia PC Suite) ↑

Praktycznie każdy telefon można podłączyć do komputera bez instalowania żadnych sterowników. Komputer wykryje telefon jako kartę pamięci, będzie można umieścić pliki w telefonie. Po instalacji dodatkowego oprogramowania będzie można znacząco rozszerzyć możliwości interakcji telefonu z komputerem. Poszedłem na całość i zainstalowałem aż 5 programów pomagających w pracy z telefonem podłączonym do komputera:

1. Nokia PC Suite
2. Nokia Software Updater
3. Nokia Music
4. Nokia Maps Updater
5. Nokia Map Loader

Pierwszy, podstawowy, pozwala na stworzenie kopii zapasowej telefonu, synchronizację kontaktów, notatek, kalendarza, podłączenie telefonu jako modemu, wgrywanie plików do telefonu, instalację oprogramowania w telefonie, edycję kontaktów w telefonie i zarządzanie i wysyłanie wiadomości z komputera. Kolejny pozwala na aktualizację oprogramowania w telefonie. Po wyjęciu z pudełka, telefon miał zainstalowane oprogramowanie w wersji 20, tuż po zakupie zainstalowałem wersję 21 (kilka poprawek stabilności i użyteczności). Nokia Music to taki odpowiednik iTunes. Pozwala na wgrywanie muzyki do telefonu i jej pobieranie z Nokia Music Store. Dwa ostatnie pozwalają na aktualizację oprogramowania map i wgrywanie szczegółowych map do telefonu (dostępne mapy całego świata). Co ciekawe, po podłączeniu kabla USB, telefon pyta jak ma się „przedstawić” komputerowi. Może zintegrować się z PC Suite, zadziałać jak pendrive lub aparat fotograficzny.

Podsumowanie ↑

Nokia 5800 XpressMusic to nowoczesny, dobrze wyposażony telefon z wszystkimi potrzebnymi funkcjami. Ma pełno zalet i ciekawych udogodnień, ale miejscami nadal zdarzają się jeszcze niedoróbki i błędy. Mogę mieć tylko nadzieję, że kolejne aktualizacje oprogramowania pozwolą je zniwelować. Telefon mogę polecić osobom lubiącym nowe technologie i potrzebującym zaawansowanych funkcji umieszczonych w prostym, intuicyjnym interfejsie. Dostosowując telefon do własnych potrzeb, na pewno się nie pogubisz. Wszystkie menu są intuicyjne i łatwo odnaleźć żądaną opcję.

Plusy i minusy ↑

• bardzo dobry, wyraźny i czuły dotykowy wyświetlacz
• bardzo dobra jakość dźwięku w głośnikach jak i słuchawkach
• Wi-Fi i GPS
• wyjście TV, bardzo dobra jakość odtwarzanych filmów
• dużo dołączonych akcesoriów
• wygodna klawiatura wirtualna

• brak ładowania z portu USB
• złej jakości zdjęcia robione bez odpowiedniego oświetlenia
• brudzący się wyświetlacz

Szczerze go polecam wszystkim szukającym telefonu multimedialnego, nie będziecie żałować ani jednej wydanej złotówki

17:02 - Dodałem trochę screenów, taki suchy teksty mogło się nieco ciężko czytać